α κυρα - Μαρία...

α κυρα - Μαρία... εκεί που πήγαινες μικρή... (το 1930... )... πηγαίνω τώρα (2020) εγώ... και πέρασαν μόλις... 90 χρόνια...

Εσύ πήγαινες με τα πόδια... απ' την Αγια - Σοφιά (Πειραιάς)... εγώ... με το αυτο κίνητο... κι άνετη...

Εσύ... περνούσες την νύχτα (από την παραμονή) στην αυλή και εγώ... πάω για επίσκεψη... ολιγόωρη... (ανήμερα...)...

Α κυρα - Μαρία... μου...

ήταν μία μέρα σαν κι αυτή...

ήταν μία μέρα σαν κι αυτή...
το ρεπορτάζ ήταν στην Ρηγίλλης...
οι δημοσιογράφοι περιμένανε γι' αυτό, έξω απ' τα γραφεία του πολιτικού...
Κι έρχεται το ασθενοφόρο...
παίρνει τον Μ. Χατζιδάκι... και μένουμε όλοι άναυδοι...
(Μην τον δείχνετε, βρε παιδιά... μην... ... )
και πάει...

Ήταν ώρα για την βραδινή έξοδο

Ήταν ώρα για την βραδινή έξοδο
Τα ποντίκια περίμεναν
Οι γάτες ανάσαιναν
Φρέσκο, αέρα κυνηγιού...

Θυμάσαι που τα λέγαμε όταν ήμουνα μικρή

Θυμάσαι που τα λέγαμε όταν ήμουνα μικρή

Καθόμουνα στην άκρη της προβλήτας
Κι ερχόσουνα σιγά -σιγά απ' την άλλη μεριά της λιμνούλας να μ' ακούσεις
Δεν μιλούσες
Ήξερες ότι αυτό ήθελα 
(Ένα πλάσμα να μ' ακούσει)
Χθες πέρασα όμως και δεν σε είδα
Ξέχασα πώς περάσανε τόσα χρόνια... και
Πέταξες μακρυά... μου