https://youtu.be/-o5nhm3A7-8
Lamprini T.
Ελάτε να ταξειδέψουμε σε ποιητικά μονοπάτια...
Αύριο Τετάρτη... σάς προσκαλούμε σε μία βραδυά ποίησης... Θαυμάσια ποιήματα ή και αποσπάσματα από ποιήματα θα ακουστούν με την συνοδεία τραγουδιών από δύο ταλαντούχους μουσικούς μας...
Προσωπικά, θα διαβάσω ένα απόσπασμα απ' τον αγαπημένο μου ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΓΑΜΟ (θεατρικό έργο) του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκκα.
Τετάρτη, στο Πνευματικό Κέντρο Κορυδαλλού επί της Γρηγ. Λαμπράκη, στις 8μιση... μμ...
ολόκληρη η πόλη... περίμενε τον Πρίγκηπά της... Τελικώς... έφθασε!
Τι είχε γίνει;... Αυτός, πριν, είχε πάει... σε άλλη πόλη...
Αγαπητοί φίλοι... έχουμε την χαρά να σάς προσκαλέσουμε στην παρουσίαση του βιβλίου μου "Οι ιστορίες τους... " στο Πέραμα.
Το ταξείδι του 4ου βιβλίου της Λαμπρινής Χ. Τζούρκα "Οι ιστορίες τους..." που άρχισε από πέρυσι, συνεχίζεται και φέτος. Έτσι, το Σάββατο 9 Νοεμβρίου 2024 στις 5μμ, σάς υποδεχόμαστε στην καφετέρια Just11 Cafe-Restaurant/Club, στον 1ον όροφο (Λεωφόρος Ειρήνης 138, στο Πέραμα).
Θα έχουμε την ευκαιρία να συζητήσουμε για το βιβλίο... ακούγοντας τραγούδια από την συγγραφέα.
Θα μιλήσουν για το βιβλίο η κυρία Μαρία Κατιρτζόγλου, Πρόεδρος Γ' ΚΑΠΗ Περάματος
και ο κύριος Δημήτρης Κακαζάνης Ειδικός Συνεργάτης Δημάρχου Περάματος.
Η παρουσία σας θα μάς χαροποιήσει ιδιαιτέρως.
Μετά τιμής,
Λαμπρινή Χ. Τζούρκα
και ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΤΣΟΤΡΑΣ
Ο Δημήτρης τελείωσε το στρατιωτικό του
Ο Δημήτρης υπηρέτησε την πατρίδα μας
Ο Δημήτρης δίνει το ΚΑΛΟ παράδειγμα
Ο Δημήτρης θα έχει να διηγείται ιστορίες από τον στρατό... σε όλους... ακόμα και στα παιδιά του
Ευχαριστούμε Δημήτρη
Αισθανόμαστε ασφάλεια... με σένα...
Καλός Πολίτης!
Οι τρεις νεαροί είχαν έρθει για μπάνιο. Και διασκέδαση. Με μια μπάλλα ποδοσφαίρου, παίζανε μεσα στην θάλασσα. Με τις φωνές τους, έδιναν ζωή στην παραλία, που σήμερα, δεν είχε πολύ κόσμο.
Κάποια στιγμή φώναξε ο Γιάννης :
-Ρε, μαγκές, ήρθε το λεωφορείο!
Πράγματι, κατέβηκε το λεωφορείο για την Καραθώνα, από το Ναύπλιο. Θα πήγαινε ως το τέρμα της διαδρομής, και θα ξαναρχότανε συντόμως.
Ένας πανικός δημιουργήθηκε. Για πότε, και οι τρεις, βγήκαν έξω από την θάλασσα, μαζύ με την μπάλα τους, για πότε πήγαν στα ντουζ να ξεβγαλθούν, για πότε έτρεξαν να προλάβουν, να ντυθούν, να περάσουν απέναντι, στον δρόμο, να περιμένουνε στην στάση... Δεν το κατάλαβα.
Μια αγωνία δημιουργήθηκε και σε μένα. Θα προλάβαιναν;
Και να, έφθασε. Το λεωφορείο, ακριβώς μπροστά μου, σταμάτησε στην στάση... όπου ήταν οι τρεις νεαροί, με την μπάλλα τους. Έτοιμοι να γυρίσουν νικητές... στην πόλη, στο πανέμορφο Ναύπλιο!
Τότε σκέφθηκα: "Αχ,αυτή η νεολαία. Πόση ζωντάνια έχει, πόση ανεμελιά... "
Αυτό που μάς λείπει.
Η Κως δεν πιάνει φωτιά... Τόσα χρόνια που παρακολουθώ τις ειδήσεις της, πάντα σβήνει (σχεδόν αμέσως) τις εστίες φωτιάς.
Φέτος, αυτό δεν έγινε.
Θέλουν να κάψουν και το παραμικρό πράσινο... αλλά δεν σκέφτονται, τι θα ανασαίνουν, στο μέλλον, τα παιδιά τους...
(Η φώτο δείχνει την ευγνωμοσύνη του νησιού στους πυροσβέστες... )
ή να πηγαίναμε Τζάστενη (Πήλιο... ) όλην μέρα μες στο γαλάζιο;...
το Μικρό Σπίτι στο Λειβάδι, 50 χρόνια μετά
και... συγκίνηση γι' αυτούς και για μάς!
το Μικρό Σπίτι στο Λειβάδι
η υπέροχη Λαίδη Αγνή... ένα πορτραίτο ... του Τζων Σίνγκερ Σαρτζεντ
υπέροχη...
Lamprini T.
η μαμά.... θυμήθηκε ένα ποίημα... Νίκη, Κωστής Παλαμάς...
Εδώ στο ελληνικό το χώμα,το στοιχειωμένο και ιερό,που το ίδιο χώμα μένει ακόμακι απ’ τον αρχαίο τον καιρό, 5στο χώμα τούτο πάντα ανθούνεκι έχουν αθάνατη ζωήκαι μας θαμπώνουν, μας μεθούνενεράιδες, ήρωες, θεοί! Είδα τη Νίκη τη μεγάλη,10τη Νίκη την παντοτινή!Την είδα εμπρός μου να προβάλλειμε φορεσιά ολοφωτεινή. Ασύγκριτη σαν την ιδέα,σαν όνειρο λαχταριστή,15είδα τη Νίκη την αρχαία,τη Νίκη την κυματιστή! Την είδα. Με το πέταμά τηςδεν έφευγε στους ουρανούς,εκεί που δύσκολα σιμά της20μπορεί να κρατηθεί κι ο νους. Δεν έτρεχε να φτάσει πρώτη,να στεφανώσει φτερωτήτο λιονταρόκαρδο στρατιώτη,τον εμπνευσμένο τον ποιητή. 25Δεν έδενεν η θεία κόρημ’ ένα της σάλπισμα τρανό,και ορθή στου καραβιού την πλώρη,το μανιωμένο Ωκεανό. Χρυσελεφάντινη γαλήνη30δεν έδειχνε, δεν είχε αυτή.Δεν την αντίκρισα να λύνειτα σάνδαλά της λατρευτή. Και δεν την είδα σαν αστέριτης τέχνης θείο πελεκητό35στην πέτρα τη σκληρή από χέριενός τεχνίτη δυνατό. Και δεν τη είδα μες στων νέωντα γαύρα πλήθη να οδηγείτους ταύρους των Παναθηναίων40στεφανωτούς προς τη σφαγή. Καθώς ο πρώτος ο τεχνίτηςτην έπλασεν απλοϊκάμε το γυναίκειο το κορμί τηςχωρίς γνωρίσματα θεϊκά, 45την είδα να περνά απ’ τη στράταχωρίς σαλπίσματα, κλαδιάκαι τρόπαια και φτερά χιονάτα,χωρίς ουράνια συνοδειά. Αλλ’ η Ομορφιά της πέρα ώς πέρα50σκόρπια στο ολόψηλο κορμίείχε της Νίκης τον αέρα,είχε της Νίκης την ορμή. Κι ήταν πλασμένο το κορμί τηςόχι από σάρκα· από ψυχή!55Το νου τραβούσε σα μαγνήτης,τον ύψωνε σαν προσευχή. Κι από το άυλο, το παρθένοκορμί, που διάβαινε γοργό,έβγαινε φως ευλογημένο,60έβγαινε φως θαυματουργό. Και φάνταζε σα να πηγαίνειβοήθεια και παρηγοριάσε κάθε νιότη ερωτεμένη,σε κάθε συμφορά βαριά, 65ταίρι στον έρημο, στον ξένοσκέπη, στη φύση μια ευωδιά,και δύναμη στο δειλιασμένοκαι νέα θρησκεία μες στην καρδιά. Την είδα να περνά μπροστά μου70με φορεσιά ολοφωτεινήκαι λύγισα στη γη εκεί χάμουκι έκραξα με τρανή φωνή, γονατιστός, με θαμπωμέναμάτια, με λάβρα περισσή:75«Χαίρε θεά, χαίρε παρθένα,Ω Νίκη, ω Νίκη, ω Νίκη Εσύ! Εσύ που δείχνεις πώς ανθούνεεδώ μ’ αθάνατη ζωή,πώς μας εμπνέουν και μας μεθούνε80νεράιδες, ήρωες, θεοί!» |
Ρωσσικά
Азъ есмь свѣтъ мiру - Είμαι το φως του κόσμου
βασισμένη σε αυτήν την υπέροχη εικόνα, έψαξα να βρω τα λόγια...
τα θεία λόγια...
Lamprini T.
Πάπιγκο...